كرده‌اى تعليم إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ تويى تو [ د ] اناى بر كمال ، و مصيب در افعال و اقوال . ( 32 ) قالَ يا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ گفت : يا آدم اكنون چون « 1 » مقر آمدند كه نمىدانيم تو بياگاهان ايشان را به نامهاى اينها تا ايشان از تو بياموزند . فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمائِهِمْ چون خبر دادشان [ به ] نامها و شنيدند ، و فضل وى بر خويشتن به علم ديدند ، و معنى تخصيص آدم و فرزندان وى شناختند قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ گفت : اى فرشتگان نگفته بودم‌تان ، كه من دانم غيب زمين و آسمان ، و سرّ زمينيان و آسمانيان وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما كُنْتُمْ تَكْتُمُونَ و من دانم آنچه « 2 » اكنون پيدا كرديت از شناختن « 3 » فضل وى ، و آنچه « 7 » پوشيده مىداشتيت پيش از اين از ديدن فضل خويش بر وى . من دانم آنچه « 8 » بر ظاهر شماست از طاعت ، و آنچه « 4 » در باطن شماست از نيّت ؛ من دانم آنچه « 9 » آشكار « 5 » كرديت از موافقت ، و آنچه « 10 » در دل دارد ابليس در مخالفت ؛ چون فضل وى دانستيت ، حرمت وى بداريت ، و خدمت وى بياريت . « 6 » ( 33 ) وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ و ياد كن يا محمد كه چون بگفتيم اين فرشتگان را كه بياريت آدم را سجدهء تحيت فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ همه سجده آوردند مگر ابليس به لعنت أَبى وَ اسْتَكْبَرَ كه فرمان را رد كرد ، و سر برآورد وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ و شد از كافران ، به ناپذيرفتن فرمان . ( 34 )

--> ( 1 ) - ن : چو . ( 2 ) - ن : آنچ . ( 3 ) - ن : شناخت . ( 4 ) - ن : « آنچه » ندارد . ( 5 ) - ن و ت : آشكارا . ( 6 ) - اصل : و خدمت بياريت وى ، كه بر طبق نثر اين تفسير بايد عبارت متن چنين باشد : « . . . حرمت وى بداريت و خدمت وى بياريت . » ( 7 ) - ن : آنچ . ( 8 ) - ن : آنچ . ( 9 ) - ن : آنچ . ( 10 ) - ن : آنچ .